Χαιρετισμός του κ. Γιάννη Γκαντάρα στην εκδήλωση της ΕΞΟΔΟΥ στη Λάρισα

Αγαπητοί συμπολίτες μου, αξιότιμοι εκπρόσωποι της Πανελλήνιας Κίνησης κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ», σεβάσμιοι πατέρες, σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ για την ευγενική σας πρόσκληση στην σημερινή εκδήλωσης ενημέρωσης και διαλόγου με θέμα «Ελεύθερος Πολίτης ή Ψηφιακός Υπήκοος».

Ονομάζομαι Γκαντάρας Γιάννης, γεννήθηκα και ζώ στην Λάρισα και εργάζομαι ως Υπεύθυνος Προστασίας Δεδομένων αλλά και σαν ωρομίσθιος καθηγητής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Στόχος της εκδήλωσης είναι η τεκμηριωμένη ενημέρωση, η αναλυτική παρουσίαση των επιπτώσεων της ψηφιακής επιτήρησης και η διαμόρφωση κοινού λόγου απέναντι στις σύγχρονες μορφές τεχνο-υποταγής και ψηφιακού ελέγχου.

Ως εκ τούτου, θα ήθελα να διαφωτίσω κάποιες νομικές και τεχνολογικές πτυχές της νέας τάσης ψηφιακού ολοκληρωτισμού που προσπαθεί να επιβληθεί στις δυτικές κοινωνίες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Προσωπικό Αριθμό (Π.Α.), η καθιέρωσή του οποίου αποτελεί κομβική μεταρρύθμιση του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και άνωθεν προτεραιότητα της σημερινής κυβέρνησης.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιχειρεί να συμπτύξει τα παραδοσιακά και υποχρεωτικά διακριτά  αναγνωριστικά όπως Αριθμός της Αστυνομικής Ταυτότητας, το ΑΜΚΑ και το ΑΦΜ σε ένα νέο, ενιαίο νομικό και τεχνολογικό πλαίσιο. Και επειδή αυτό είναι παντελώς παράνομο, διότι παραβιάζονται οι βασικές Αρχές της νομιμότητας της επεξεργασίας του άρθρο 5 του Γενικού Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ), ζητείται από τους πολίτες να εξουσιοδοτήσουν αυτήν την ενέργεια.

Αυτό δημιουργεί την δυνατότητα δημιουργίας αντιγράφων των δεδομένων των πολιτών, την ενοποίηση αυτών υπό την κηδεμονία του Υπ. Ψηφιακής Διακυβέρνησης και χρήσης των δεδομένων αυτών για σκοπούς άλλους από αυτούς που συλλέχτηκαν και προς όφελος τρίτων. Κάτι που είναι φύση παράνομο..

Ο απώτερος στόχος αυτού του ύπουλου εγχειρήματος φαίνεται να είναι διττός. Αφενός να χρησιμοποιηθούν τα δεδομένα για την πλήρη παρακολούθηση, τον έλεγχο και την πρόβλεψη της συμπεριφοράς των ‘πολιτών’. Και αφετέρου να νομισματοποιήθουν τα προσωπικά δεδομένα ώστε να γίνουν εμπορεύσιμα.

Αυτό ακούγεται σαν δυσνόητη υπερβολή, αλλά εάν εξετάσουμε την τεχνολογική υποδομή που είναι στα σκαριά, θα κατανοήσουμε ότι αυτό γίνεται για την εύρεση νέων αγαθών προς υποθήκευση, προκειμένου να καλυφθούν οι μη βιώσιμες δημοσιονομικές συστημικές ανισορροπίες του παραπαίοντος οικονομικού συστήματος που κυριαρχεί στον δυτικό κόσμο, τα τελευταία 50 περίπου χρόνια.

Η διακριτική μεταχείριση των ανθρώπων γίνεται μια δομική αναγκαιότητα του νέου χρηματοπιστωτικού συστήματος που μας ετοιμάζουν και που απαιτεί τη δημιουργία ενός προγραμματιζόμενου ψηφιακού διακριτικού που αντιπροσωπεύει άτομα, περιουσιακά στοιχεία, οικονομικές υποχρεώσεις ενσωματώνοντας αυτοματοποιημένους κανόνες και περιορισμούς. Σε αντίθεση με τις τρέχουσες υποδομές αποθήκευσης και διαχείρισης δεδομένων, όπου υπάρχουν διαφορετικές και στεγανές βάσεις δεδομένων για διαφορετικές χρήσεις και με διαφορετικό υπεύθυνο,  τα νέα πρότυπα απαιτούν την συγχώνευση αυτών προς εμπορική αξιοποίηση. Αυτό επιτρέπει τις άμεσες οικονομικές συνδιαλλαγές, τον συνεχή έλεγχο και την ενσωμάτωση έξυπνων συμβολαίων.

Επομένως, αυτό που θέλουν πραγματικά να υλοποιήσουν είναι ένα ψηφιακό δίδυμο, digital twin, μια ψηφιακή αναπαράσταση του ατόμου που στόχο θα έχει την καταγραφή και τον κατακερματισμό όλων των συμπεριφορικών, δημογραφικών, βιομετρικών, συναλλακτικών δεδομένων και την νομισματοποίησή τους.

Το ψηφιακό δίδυμο δεν είναι απλώς ένα στατικό αναγνωριστικό όπως αυτά έχουμε σήμερα. Αντίθετα, έχει δυναμικά χαρακτηριστικά, έχει ιστορικό, δείκτες συμπεριφοράς, δικαιώματα, καθώς επιτρέποντας τον καθολικό έλεγχο κάθε σχεδόν ανθρώπινης δραστηριότητας.

 Μια άλλη συνέπεια της χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας για την διαχείριση του ακραίου δημοσιονομικού χρέους είναι ότι δημιουργείται στην πραγματικότητα μια νέα μορφή εγγύησης/υποθήκης. Και αυτό είναι τα ψηφιακά μας δίδυμα και τα αντίστοιχα δεδομένα που συνεχώς παράγουν αξία και που είναι ιδιοκτησία των υποκειμένων.

Σε κάθε περίπτωση, η εφαρμογή της συγκεκριμένης νομοθεσίας στοχεύει στην υποδούλωση και εμπορευματοποίηση του ατόμου και καθιστά δυνατή την εφαρμογή νέων τεχνοφεουδαρχικών προτύπων διακυβέρνησης.

Συνεπώς, η πιο ισχυρή και αυτονόητη αντίσταση που μπορούμε να προβάλουμε από την μεριά μας και στην καθημερινή μας ζωή είναι επιμείνουμε στο παρόν, ψηφιακό και πλήρως λειτουργικό πλαίσιο ταυτοποίησης που εγγυάται σε μεγάλο βαθμό, την ιδιωτικότητά μας.

Πρέπει, πρωτίστως, θεωρώ να επανα-καθορίσουμε την έννοια του πολίτη, επιστρέφοντας στον παραδοσιακό ορισμό του, με τις αναγκαίες προϋποθέσεις, υποχρεώσεις και δικαιώματα. Πρέπει να περιφρουρήσουμε και να χρησιμοποιήσουμε την κοινή λογική, την ιστορική ορθότητα, τις παραδόσεις και τον νομικό πολιτισμό μας ως αντίβαρο στις άρρωστες προθέσεις μιας άρχουσας τάξης που σιγοσβήνει.

Καθήκον τέλος έχουμε να συντηρήσουμε τις αξίες μας και να τις μεταδώσουμε στους νεότερους, που είναι πάντα πιο ευάλωτοι, επιρρεπείς και αποτελούν ανέκαθεν τον κύριο στόχο των αρπακτικών.

- Η αρχή του περιορισμού του σκοπού, σύμφωνα με την οποία, τα δεδομένα πρέπει να συλλέγονται για καθορισμένους, ρητούς και νόμιμους σκοπούς και να μην υποβάλλονται σε περαιτέρω επεξεργασία κατά τρόπο ασύμβατο με τους σκοπούς αυτούς.

- Η αρχή της αναλογικότητας («ελαχιστοποίηση των δεδομένων»), σύμφωνα με την οποία τα δεδομένα θα πρέπει να είναι πρόσφορα, συναφή και αναγκαία για τους επιδιωκόμενους σκοπούς επεξεργασίας.

- Η αρχή του καθορισμού της χρονικής διάρκειας της επεξεργασίας («περιορισμός της περιόδου αποθήκευσης»), σύμφωνα με την οποία τα δεδομένα πρέπει να τηρούνται σε μορφή που επιτρέπει την ταυτοποίηση των υποκειμένων των δεδομένων μόνο για το διάστημα που απαιτείται για την επίτευξη των σκοπών της επεξεργασίας.

- Η αρχή της λογοδοσίας του υπευθύνου επεξεργασίας, σύμφωνα με την οποία ο υπεύθυνος επεξεργασίας φέρει την ευθύνη και πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει τη συμμόρφωσή του με τον ΓΚΠΔ ενώπιον των εποπτικών αρχών και των δικαστηρίων.