Χαράλαμπος Άνδραλης: Ο σκοπός του κινήματος ΕΞΟΔΟΣ

Ο Σκοπός του κινήματος  ΕΞΟΔΟΣ

Το κίνημα ΕΞΟΔΟΣ δεν δημιουργήθηκε συγκυριακά. Είναι καρπός συνεργασίας ανθρώπων και φορέων που αντιτίθενται στον ψηφιακό ολοκληρωτισμό εδώ και δεκαετίες. Δεν είναι σύλλογος με καταστατικό και συγκεκριμένη ιδεολογία, αλλά μία άτυπη ένωση προσώπων με σκοπό τη διενέργεια συντονισμένων ενεργειών ώστε να μην παραμείνουμε να παρακολουθούμε απαθείς τις καταιγιστικές εξελίξεις που φέρνει ο ψηφιακός μετασχηματισμός της λεγομένης 4^ης βιομηχανικής επανάστασης.

Παρά την ιδιότυπη κατήχηση από τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα, προς ευχάριστη έκπληξή μας, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων και φορέων που δεν επιθυμούν αυτή την διαφημιζόμενη άνεση την οποία προσφέρει το ψηφιακό κλουβί που φτιάχτηκε για όλους μας και αυτό μας ενθαρρύνει να αγωνιστούμε με αισιοδοξία.

Παράλληλα με την ΕΞΟΔΟ, υπάρχουν πολλές κινήσεις που αγωνίζονται σε αυτή την κατεύθυνση, πολιτικά κόμματα, σωματεία, συλλογικότητες, ιερές μονές, ιεραποστολικές αδελφότητες, νομικοί, ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, προγραμματιστές, καλλιτέχνες, άνθρωποι που έχουν κατανοήσει τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από την ασύδοτη ψηφιοποίηση της ζωής μας. Η ΕΞΟΔΟΣ ενθαρρύνει κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση και σε καμία περίπτωση δεν ανταγωνίζεται κανέναν.

Ο μεγάλος στόχος της ΕΞΟΔΟΥ είναι να ενώσει αυτές τις δυνάμεις, να κάνει τα ρυάκια έναν ορμητικό χείμαρρο αντίστασης που θα πνίξει τα σχέδια των ψηφιακών δυναστών.

Δεν υποτιμούμε, ούτε θέλουμε να καπελώσουμε οποιονδήποτε εργάζεται υπέρ της ελευθερίας. Δεν διεκδικούμε την αποκλειστικότητα του αγώνα. Είμαστε προσηλωμένοι στο στόχο μας, ο οποίος είναι πάνω από πρόσωπα και προσωπικά συμφέροντα.

Σκοπός της ΕΞΟΔΟΥ, λοιπόν, είναι η κατάργηση της ψηφιακής ταυτότητας, του ψηφιακού αριθμού και των υποχρεωτικών άυλων πληρωμών. Ή έστω η κατάργηση των υποχρεωτικοτήτων και η διασφάλιση ισότιμων εναλλακτικών λύσεων για την εξυπηρέτηση και την άσκηση δικαιωμάτων όλων των πολιτών.

Είναι ουτοπία; Το παράδειγμά της Μ. Βρετανίας με την κατάργηση των ψηφιακών ταυτοτήτων εξαιτίας της λαϊκής κινηματικής αντίδρασης, μας βεβαιώνει ότι είναι απολύτως εφικτό.

Για την πλήρωση του σκοπού της, η ΕΞΟΔΟΣ, δραστηριοποιείται στην ενημέρωση των πολιτών. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, τη στιγμή, μάλιστα, που έχουμε μιντιακή ομοφωνία υπέρ της ψηφιακής επιβολής και αποκλεισμό ή απαξίωση της άλλης άποψης. Είναι πολύ σημαντικό να φθάσει σε κάθε πολίτη το μήνυμα. Μην θεωρείτε δεδομένο, ότι όλοι γνωρίζουν ή υποψιάζονται όσα γνωρίζετε εσείς που ήλθατε σήμερα εδώ.

Και είναι ακόμη πιο δύσκολο το ζήτημα της ενημέρωσης, σε μία χώρα που ενώ έχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, η κυβέρνησή της δίνει εκατομμύρια ευρώ στα κανάλια για να στηρίζουν κάθε κυβερνητικό αφήγημα.

Αλλά δεν μένουμε μόνο στην ενημέρωση. Χρειάζονται και δράσεις. Γίνονται κάποιες κινήσεις και νομικές και ακτιβιστικές που φρονούμε ότι αποτελούν μικρά εμπόδια στην ψηφιακή επιβολή. Βεβαίως, η δικαστική εξουσία, έχει χάσει κάθε αξιοπιστία και δεν μπορούμε να ελπίζουμε πολλά σε αυτήν. Ωστόσο, δεν είμαστε αντίθετοι στις στοχευμένες νομικές κινήσεις. Η ΕΞΟΔΟΣ εργάζεται και σε αυτό το επίπεδο.

Μία ακόμη δραστηριότητα για την πλήρωση του σκοπού της ΕΞΟΔΟΥ είναι η συλλογή υπογραφών από πιστοποιημένη πλατφόρμα. Στο άρθρο 73 του Συντάγματος αναφέρεται ότι: Με υπογραφή πεντακοσίων χιλιάδων πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, μπορούν να κατατίθενται προτάσεις νόμων στη Βουλή, οι οποίες με απόφαση του Προέδρου της παραπέμπονται στην οικεία κοινοβουλευτική επιτροπή προς επεξεργασία και εν συνεχεία εισάγονται υποχρεωτικά προς συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια του Σώματος.

Αντιλαμβάνεστε ότι αν φτάσουμε αυτό τον αριθμό, θα μπορούμε να απαιτήσουμε την εισαγωγή πρότασης νόμου για κατάργηση των ψηφιακών ταυτοτήτων ή έστω για την δυνατότητα έκδοσης εναλλακτικών ταυτοτήτων. Ομοίως και για την κατάργηση του προσωπικού αριθμού ή για την κατοχύρωση των μετρητών, η κατάργηση των οποίων θα είναι το επιστέγασμα του ψηφιακού Νταχάου που ονειρεύονται να εγκαταστήσουν οι θαμώνες του φόρουμ του Νταβός.

Η αλήθεια είναι ότι έχουν γίνει πολλές προσπάθειες στο παρελθόν με συλλογή υπογραφών και ο κόσμος ενδεχομένως να έχει κουραστεί. Όμως, ας μην ξεχνάμε ότι οι πολιτικοί υπολογίζουν το πολιτικό κόστος και είναι πιο συγκρατημένοι.

Πρόσφατο παράδειγμα το 1,5 εκατομμύριο υπογραφές που συγκέντρωσαν οι γονείς των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Μία υπόθεση που μία αόρατη μαφία έκανε τα πάντα για να κουκουλώσει και να ξεχαστεί, αλλά οι γονείς των αδικοχαμένων παιδιών με κάθε νόμιμο μέσο το κρατούν στην επικαιρότητα, στριμώχνοντας ενοχλητικά τους εμπλεκόμενους, όσο ψηλά και αν βρίσκονται. Ήταν κομβική κίνηση η συλλογή υπογραφών και έδειξε τη λαϊκή απαίτηση για δικαιοσύνη στο συγκεκριμένο ζήτημα. Επομένως κάθε άλλο παρά μάταιη ήταν η προσπάθεια.

Αλλά και στα ζητήματα τη ταυτότητας και του αριθμού, οι αντιδράσεις ήταν πάντα υπολογίσιμες.

Ο νόμος Κουτσόγιωργα για τον ΕΚΑΜ το 1986 σήκωσε μεγάλες αντιδράσεις και προκάλεσε δύο ιστορικές αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος εναντίον των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Τελικά ο ΕΚΑΜ έμεινε στα χαρτιά εξαιτίας της γενικευμένης λαϊκής άρνησης.

Το 2009 ο τότε πρωθυπουργός ΓΑΠ είχε προαναγγείλει ότι σε λίγους μήνες θα εισήγαγε την ψηφιακή κάρτα του πολίτη. Τότε ο π. Σαράντης Σαράντος πριν ακόμα ιδρύσει την Εστία Πατερικών Μελετών, αλλά και άλλοι αγωνιστές κληρικοί και λαϊκοί, κατάφεραν και σήκωσαν μεγάλη αντίδραση με περισσότερες από 100.000 υπογραφές και όλο αυτό πήγε πίσω.

Και τότε επί προεδρίας Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου είχαμε απόφαση που  απαιτούσε η ταυτότητα να μην έχει τον αριθμό 666 και να μην παραβιάζει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Αυτή η απόφαση ποτέ δεν ανακλήθηκε.

Μάλιστα, εκείνη την περίοδο μέσα στη Βουλή, εκείνος που αντιδρούσε περισσότερο από όλους, με σχετικές δηλώσεις στα κανάλια και με επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή προς τον Υπουργό Ραγκούση, ήταν ο τότε βουλευτής του ΛΑΟΣ Άδωνις Γεωργιάδης, δηλώνοντας ότι εκείνος δεν θα πάρει την κάρτα του πολίτη με οποιοδήποτε κόστος!

Αργότερα ήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Βαρουφάκης προανήγγειλε σε τηλεοπτική εκπομπή την υπερκάρτα πολίτη που θα ήταν και για πληρωμές και μάλιστα έλεγε ότι αυτό ήταν το μεγαλύτερο όνειρό του. Ωστόσο η μαζική αντίδραση στη δημόσια διαβούλευση ανάγκασε τον τότε υπουργό Κατρούγκαλο να ομολογήσει ότι εξαιτίας των αντιδράσεων, παγώνουν τα σχέδια για την κάρτα πολίτη.

Βέβαια, οι πιέσεις των Αμερικάνων έφερναν την υπόθεση ξανά και ξανά στο προσκήνιο, και όμως όλο κάτι τους χαλούσε τη σούπα. Και αυτό κατά τη γνώμη μου, ήταν η λαϊκή αντίδραση.

Σήμερα, το πρόβλημα του ψηφιακού ολοκληρωτισμού, δεν είναι μόνο ελληνικό. Είναι παγκόσμιο. Η μεγάλη διαφορά της Ελλάδος, από τις άλλες χώρες είναι η απαξίωση της αντίθετης άποψης. Μόνο στην Ελλάδα θα ακούσετε ότι όσοι μιλούν για αυτά τα ζητήματα είναι ψεκασμένοι, ψυχοπαθείς κλπ.

Πρέπει να υπάρξουν συνεργασίες σε διεθνές επίπεδο με τις υγιείς δυνάμεις των άλλων κρατών. Μία ακόμη δραστηριότητα της ΕΞΟΔΟΥ προς την εκπλήρωση του σκοπού της, είναι η επικοινωνία με ανθρώπους που αγωνίζονται στο εξωτερικό προς την ίδια κατεύθυνση.

Ο αγώνας είναι δύσκολος και απαιτεί από όλους μας δουλειά και ενδεχομένως θυσίες. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι.

Στο σημείο αυτό, θέλω να κάνω μνεία στον αγώνα που έδωσαν οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί τα έτη 2021 και 2022. Αξίζει, γιατί αυτός ο αγώνας αποδεικνύει ότι αφενός υπάρχει μαγιά, αφετέρου ότι οι επίμονοι αγώνες δεν πάνε χαμένοι. Και τότε υπήρχαν απειλές για απολύσεις. Δημοσιεύματα από φιλοκυβερνητικές ιστοσελίδες ότι η υποχρεωτικότητα θα επεκταθεί στους ενστόλους, στους δημοσίους υπαλλήλους και κάποια στιγμή σε όλους ανεξαιρέτως. Όμως, τα σχέδια σκόνταψαν στο τείχος των υγειονομικών. Με δράσεις, κινητοποιήσεις, πιέσεις, μέχρι και απεργίες πείνας οι υγειονομικοί κατάφεραν και απέτρεψαν την επέκταση της υποχρεωτικότητας στο κοινωνικό σύνολο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σήμερα να έρχονται τα δικαστήρια σωρηδόν και να αναγνωρίζουν ότι δεν υπήρχε αξιολόγηση του μέτρου και επιδικάζουν αποζημιώσεις σε όσους προσέφυγαν.

Φυσικά, οι υγειονομικοί δεν ήταν μόνοι στον αγώνα τους. Ηθική και υλική συμπαράσταση υπήρχε από διάφορους φορείς. Η ανταπόκριση των ανθρώπων, όπου ζητήθηκε βοήθεια ήταν συγκινητική και έδειξε ότι η χριστιανική ανθρωπιά ζει ακόμα στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που οι διάφοροι κλακαδόροι της εκουσίας ζητούσαν καθολική υποχρεωτικότητα και οριστική απόλυση όσων υγειονομικών δεν εμβολιάστηκαν για τον κόβιντ, όπως ζητούν και τώρα κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό όσων δεν δέχονται την ταυτότητα και τον αριθμό.

Κλείνοντας, θέλω να απαντήσω σε ένα επιχείρημα που ακούμε πολύ συχνά και γεννά ακραία ηττοπάθεια. Μας λένε πολλοί φίλοι ότι ματαίως συγκεντρώνουμε υπογραφές γιατί και ο μακαριστός Χριστόδουλος μάζεψε 3 εκατομμύρια υπογραφές και πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων.

Άρα να μην κάνουμε τίποτα. Να καθίσουμε να υποστούμε αδιαμαρτύρητα κάθε αντιδημοκρατική αυθαιρεσία των εξουσιαστών. Να μη βγούμε από τη βόλεψή μας. Και έπειτα να κατηγορούμε μυωπικά τη νέα γενιά ότι δεν έχει ιδανικά και ότι ζει μια ζωή στο κινητό, ξεχνώντας ότι αυτή η νέα γενιά έλαβε πρότυπα από εμάς και εμάς καθρεφτίζει. Ας δείξουμε λοιπόν στη νέα γενιά ότι αξίζει να σηκωθεί από τον καναπέ και το σκρόλινγκ και να διεκδικήσει την ελευθερία της.

Ο χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε. Καλύτερα να αγωνιστούμε και να ηττηθούμε, παρά να επιλέξουμε την ήττα από τα αποδυτήρια. Όμως, δεν είναι αλήθεια ότι οι αγώνες μας πάνε χαμένοι. 40 χρόνια προσπαθούσαν να φέρουν ηλεκτρονικές ταυτότητες και η αντίδραση του λαού τους πήγαινε πίσω. Και σήμερα οι αντιδράσεις δεν έχουν σβήσει, όπως αποδεικνύετε με την παρουσία σας εδώ.

Θα δώσουμε τον αγώνα μας ως έχουμε χρέος και το αποτέλεσμα θα το αφήσουμε στον Θεό. Αν αγωνιστούμε ενωμένοι και με αφοσίωση στο στόχο μας, να είστε βέβαιοι ότι με τη βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε και τώρα.